Μια συζήτηση με τον Βαγγέλη Παπακωνσταντίνου για τη συμμόρφωση εταιρειών και οργανισμών με τον κανονισμό GDPR και την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Ποια θεωρούνται ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα; Πρέπει να επεξεργάζονται από εταιρείες, οργανισμούς αλλά και το κράτος; Ποια η σημασία του GDPR, σήμερα αλλά και στο μέλλον; Σε αυτές και ακόμα περισσότερες απορίες μας απαντάει σε αυτό το podcast ένας «δικός μας» άνθρωπος, ο Βαγγέλης Παπακωνσταντίνου. Ως νομικός, ως καθηγητής Δικαίου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και πλέον (μετά από μία θητεία στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα) ως Data Protection Officer (DPO) στη Νέα Δημοκρατία. Η μετακίνησή του αυτή στάθηκε μια καλή αφορμή για να συζητήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επεξεργάζονται τα προσωπικά δεδομένα μας από έναν πολιτικό φορέα, ένα κόμμα, αλλά και από το κράτος συνολικά. Όπως σημειώνει ο ίδιος, η διαπίστωσή του ότι οι πολιτικοί «είχαν μείνει σε ένα τυπικό επίπεδο συμμόρφωσης» είναι και αυτή που τον οδήγησε να αναλάβει τη νέα του θέση και να βοηθήσει στην ενημέρωσή τους. Όχι μόνο των πολιτικών αλλά και του ατόμου, όπως σπεύδει να προσθέσει, αφού ο ρόλος ενός DPO είναι να βοηθάει και τις δύο πλευρές. Στη συζήτησή μας με το Βαγγέλη αναφερθήκαμε και στο επίπεδο εφαρμογής του GDPR στην Ευρώπη, κανονισμό τον οποίο χαρακτήρισε «ως τη βασική συνεισφορά της Ευρώπης σε όλο τον κόσμο στον τομέα της τεχνολογίας». Άλλωστε, όπως σημειώνει υπάρχουν αρκετά παραδείγματα (από τις ΗΠΑ αλλά και από την Κίνα) προτεινόμενων κανονισμών που πλησιάζουν ή αντιγράφουν το GDPR. “Ήρθε για να μείνει” τονίζει, προτρέποντας όσους δεν έχουν συμμορφωθεί μέχρι σήμερα να το πράξουν.

Μια συζήτηση για τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό στις επιχειρήσεις, τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις αλλά και τους κινδύνους που κρύβονται σε περίπτωση που οι εταιρείες καθυστερήσουν τις αλλαγές. OΨηφιακός Μετασχηματισμός δεν είναι ένα buzzword της εποχής αλλά η στρατηγική αλλαγή των διαδικασιών μιας επιχείρησης. Αλλαγή που έχει ως στόχο να αυξήσει την παραγωγικότητα και αποδοτικότητα των επιχειρήσεων, που προσφέρει τη χάραξη στρατηγικής χάρη σε πλήθος δεδομένων και analytics που αντλούνται από τις ψηφιακές πλατφόρμες. Με τη συντροφιά των Διονύση Διαμαντόπουλου (Γενικός Διευθυντής Consulting, KPMG) και Μιχάλη Παπαγεωργίου (Senior manager, Consulting, KPMG) συζητάμε για τις ευκαιρίες, τις δυνατότητες αλλά και τις προκλήσεις του Ψηφιακού Μετασχηματισμού για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές πλατφόρμες και τα δεδομένα που παράγουν μπορούν να βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων αλλά και το βαθμό υιοθέτησης του Ψηφιακού Μετασχηματισμού από τις ελληνικές επιχειρήσεις.

Τη δική του μεταμόρφωση ζει τους τελευταίους μήνες ο κλάδος της εκπαίδευσης, κυρίως κάτω από την ασφυχτική πίεση της πανδημίας και βέβαια με την καταλυτική συμβολή της ψηφιακής τεχνολογίας. Για αυτές τις αλλαγές, την ετοιμότητα των ελληνικών πανεπιστημίων και όχι μόνο, αλλά και τα μαθήματα που μας αφήνει η πανδημία για το μέλλον, συζητάμε με τον Σίμο Ρετάλη, καθηγητή στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Πειραιά. Για τον κ. Ρετάλη η βίαιη προσαρμογή της εκπαίδευσης στις προκλήσεις της πανδημίας δημιούργησε μια σημαντική κληρονομιά που πρέπει οπωσδήποτε να διαφυλάξουμε. "Ό,τι έχει κατακτηθεί πρέπει να παραμείνει" σημειώνει χαρακτηριστικά, απονέμοντας τα εύσημα στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, που μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα απέκτησαν υψηλού επιπέδου ψηφιακές δεξιότητες. "Αν βγαίνοντας στην κανονικότητα συμφωνήσουμε ότι το προηγούμενο, παραδοσιακό εκπαιδευτικό μοντέλο είναι το σωστό, χάσαμε" σπεύσει να προσθέσει στη συζήτησή μας.

Μια συζήτηση out of the box ή μήπως όχι; Σε ένα σημείο μιας προηγούμενης συνέντευξης μας με τον Μάρκο Βερέμη (που μπορείτε να βρείτε εδώ), ο κ. Βερέμης σημείωσε, μιλώντας για την επιχειρηματικότητα, ότι στην «περιοχή μεταξύ ενστίκτου και μεθοδολογίας γεννιούνται πολύ όμορφα πράγματα στις επιχειρήσεις». Μια φράση που η αλήθεια είναι ότι μας κέντρισε την προσοχή. Σε ένα πολύ διαφορετικό πεδίο ο Μάριος (Γιαννάκου) και ο Κωνσταντίνος (Σοφικίτης) είναι επίσης πρεσβευτές αυτών των δύο -σε πρώτη ανάγνωση- ετερόκλητων στοιχείων. Χρησιμοποιούν πολύ το ένστικτο, το πάθος και τα αισθητήριά τους στους υψηλούς στόχους που θέτουν. Όμως για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες και να τους κατακτήσουν πρέπει να προϋπάρξει η μεθοδολογία και η οργάνωση της ομάδας. Πρόσφατα έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό με την κίνησή τους να πατήσουν στην κορυφή του Ολύμπου, έχοντας στην πλάτη τους, σε ειδικά τροποποιημένο σακίδιο, την 22χρονη Ελευθερία Τόσιου, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα. Ένα ταξίδι, που αποτέλεσε την αφορμή και την αιτία για να κάνουμε μαζί τους μια κουβέντα για την ομαδικότητα, τη συνεργασία, τους στόχους και τι χρειάζεται τελικά να έχει κάποιος (ή μια ομάδα) για να τους κατακτήσει. Soft skills που μάλλον είναι απαραίτητα ανεξάρτητα από το πεδίο που επιλέγουμε να δραστηριοποιηθούμε, να εργαστούμε, να θέσουμε στόχους. Ας τους ακούσουμε....

Η τέχνη επικοινωνεί με την τεχνολογία και προσφέρει νέες πολιτιστικές επιλογές. Ποιες αλλαγές και εξελίξεις προκαλεί η ψηφιακή τεχνολογία στο χώρο της τέχνης; Πώς η τέχνη επικοινωνεί με την τεχνολογία για να προσφέρει νέες πολιτιστικές επιλογές; Πόσο ανοικτό είναι το ελληνικό κοινό στην σκηνή των ψηφιακών τεχνολογιών; Μπορούν οι σύγχρονες μορφές τέχνης να εμπλουτίσουν το τουριστικό προϊόν μιας πόλης όπως η Αθήνα; Θα μπορούσε η περίοδος του κορονοϊού να χαρακτηριστεί ως μια δοκιμαστική περίοδος για τις νέες μορφές τέχνης αλλά και την εμπειρία που θα λαμβάνει το κοινό από πολιτιστικές εκδηλώσεις στο μέλλον; Δεκαέξι χρόνια πριν ο Ηλίας Χατζηχριστοδούλου εμπνεύστηκε και δημιούργησε το Athens Digital Arts Festival. Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του 2000 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία πειραματική πρωτοβουλία. Τώρα πλέον ως ένας θεσμός της Αθήνας, ένα φεστιβάλ, που προωθεί τις σύγχρονες μορφές έκφρασης και δημιουργίας στην περιοχή που τέμνεται (και αλληλοεπιδρά πολλές φορές) ο ψηφιακός με τον φυσικό κόσμο. Θέλοντας να αναζητήσουμε τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θεωρήσαμε ότι ο Ηλίας ήταν ένας από τις πιο κατάλληλους ανθρώπους για να μας μιλήσει. Για τον Ηλία η είσοδος της ψηφιακής τεχνολογίας στην τέχνη έρχεται να προσθέσει επιπλέον στοιχεία που λείπουν από τη παραδοσιακή μορφή της τέχνης. Στο ίδιο το καλλιτεχνικό έργο, που δεν είναι απαραίτητα στατικό αλλά μπορεί να εξελίσσεται. Όπως επίσης και στην εμπειρία που βιώνει ο θεατής, ο οποίος σε αρκετές περιπτώσεις μετατρέπεται και σε συν-δημιουργό του έργου. Σημαντική όμως θα είναι η επίδραση της τεχνολογίας στους παραδοσιακούς χώρους τέχνης, με τον Ηλία να προβλέπει ότι μέσα στο προσεχές χρονικό διάστημα η πλειοψηφία των μουσείων να προσφέρουν τη δυνατότητα εικονικής περιήγησης. Εξέλιξη που σε ένα βαθμό μπορεί να οφείλεται στην εξάπλωση της πανδημίας. Ωστόσο σε αρκετές των περιπτώσεων δεν θα αποτελεί απλά μια εναλλακτική εμπειρία της επίσκεψης στο φυσικό χώρο αλλά θα προσφέρει στοιχεία, ακόμα και βιωματικά, που θα ενδυναμώνουν τα έργα και τη σχέση του κοινού με τους καλλιτέχνες. Περισσότερα πατώντας το play…

Ναι, οι πόλεις του μέλλοντος θα είναι πιο μεγάλες, πιο έξυπνες, πιο βιώσιμες. Ποιες όμως είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις που πρέπει να προηγηθούν; Πώς σχεδιάζονται οι σύγχρονες πόλεις; Οδεύουμε σε ένα μέλλον με πόλεις που θα μεγαλώνουν όλο και περισσότερο σε έκταση και πληθυσμό; Ποιες παραμέτρους λαμβάνει (ή πρέπει να λαμβάνει) ο αστικός σχεδιασμός; Ποιοι συμμετέχουν; Ποιος είναι ο ρόλος της τεχνολογίας; Στο νέο μας podcast αναζητούμε τις απαντήσεις σ’ αυτά και ακόμα περισσότερα ερωτήματα. Στις ερωτήσεις μας (και ελπίζουμε κάποιες από αυτές να αντιπροσωπεύουν και τις δικές σας απορίες) καλέσαμε να μας απαντήσει τη Γιάννα Σταυρουλάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Αστικού Σχεδιασμού στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Τσάλμερς στο Γκέτεμποργκ. Ως επιστήμονα, που μελετά και ερευνά το συγκεκριμένο πεδίο για αρκετά χρόνια και ταυτόχρονα ως κατοίκου της Σουηδίας για να μας δώσει μια εικόνα για τη διαδικασία που ακολουθείται και τους φορείς που συμμετέχουν στον αστικό σχεδιασμό. Φορείς, από τους οποίους δεν εξαιρούνται και οι ίδιοι οι πολίτες, όπως σημειώνει στη συζήτησή μας η κα Σταυρουλάκη. Για την ίδια, η αντιπαραβολή μεταξύ Ελλάδας – Σουηδίας και άλλων χωρών του ευρωπαϊκού βορά έγκειται στο γεγονός ότι τα συγκεκριμένα κράτη έχουν έντονη την κουλτούρα του σχεδιασμού. Του ολοκληρωμένου σχεδιασμού, που λαμβάνει υπόψη του όλους τους πολίτες, τη βιωσιμότητα και την κινητικότητα και πλήθος άλλων παραμέτρων. Όπως, όμως σπεύδει να προσθέσει υπάρχουν και στοιχεία από τις πόλεις της Ελλάδας ή του νότου συνολικά που τα αναζητεί πλέον και η άλλη πλευρά. Δεν θα τα πούμε όμως όλα από εδώ. Πατήστε το play και περιμένουμε τα σχόλιά σας.

Ας γνωριστούμε… Με το 1ο podcast από το 2045.gr θέλουμε να γνωριστούμε. Ο Τάσος Παγκάκης και ο Φανούρης Δρακάκης δίνουν μια πρώτη γεύση του 2045.gr, αναφέρουν τους λόγους που ξεκινάμε το νέο εγχείρημα, περιγράφουν το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα κινηθούμε και τα πεδία που θέλουμε να εξερευνήσουμε. Στην πορεία, από το μικρόφωνο του podcast θα περάσουν και οι υπόλοιποι contributors για να γνωριστείτε με όλους, όπως επίσης και αρκετοί προσκεκλημένοι, επιστήμονες, επαγγελματίες, ειδικοί πάνω σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Από εσάς θέλουμε την ενεργή σας συμμετοχή, τα σχόλιά σας, τις προτάσεις σας για θέματα που θα θέλατε να ανοίξουμε το διάλογο. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων!