ในเอพิโสดนี้ มาถึง ทุกนิบาต ส่วนปลาย (ตติยปัณณาสก์) โดยเริ่มที่ อาสาทุปปชหวรรค หมวดว่าด้วยความหวังที่ละได้ยาก พระพุทธเจ้ากล่าวเปรียบเทียบ 2 สิ่ง ใน 12 ประเด็น ดังนี้ 

[119] ความหวัง 2 อย่างนี้ ที่ละได้ยาก คือ ความหวังในลาภ และ ความหวังในชีวิต 

[120] บุคคล 2 จำพวกนี้ ที่หาได้ยากในโลก คือ บุพพการี (ผู้ทำอุปการะก่อน) และ กตัญญูกตเวที (ผู้รู้อุปการะที่เขาทำแล้วและตอบแทน) 

[121] บุคคล 2 จำพวกนี้ ที่หาได้ยากในโลก คือ คนที่อิ่มเอง และ คนที่ให้ผู้อื่นอิ่ม 

[122] บุคคล 2 จำพวกนี้ ให้อิ่มได้ยาก คือ คนที่สะสมสิ่งที่ได้มาทุกครั้ง และ คนที่สละสิ่งที่ได้มาทุก 

[123] บุคคล 2 จำพวกนี้ ให้อิ่มได้ง่าย คือ คนที่ไม่สะสมสิ่งที่ได้มาทุกครั้ง และ คนที่ไม่สละสิ่งที่ได้มาทุกครั้ง 

[124] ปัจจัยให้เกิดราคะ 2 อย่างนี้  คือ สุภนิมิต (นิมิตงาม) และ อโยนิโสมนสิการ (การมนสิการโดยไม่แยบคาย) 

[125] ปัจจัยให้เกิดโทสะ 2 อย่างนี้ คือ ปฏิฆนิมิต (นิมิตให้ขัดเคือง) และ อโยนิโสมนสิการ 

[126] ปัจจัยให้เกิดมิจฉาทิฏฐิ 2 อย่างนี้ คือ ปรโตโฆสะ (เสียงจากผู้อื่น) และ อโยนิโสมนสิการ 

[127] ปัจจัยให้เกิดสัมมาทิฏฐิ 2 อย่างนี้ คือ ปรโตโฆสะ และ โยนิโสมนสิการ (การมนสิการโดยแยบคาย)  

[128-130] อาบัติ 2 อย่างนี้  คือ อาบัติเบา และ อาบัติหนัก, อาบัติชั่วหยาบ และ อาบัติไม่ชั่วหยาบ, อาบัติที่มีส่วนเหลือ และ อาบัติที่ไม่มีส่วนเหลือ 

…ความหวังในชีวิต ที่พอเราเจริญในอริยมรรคมีองค์ 8 จะทำให้เราเข้าใจในชีวิตว่า "ชีวิตหนึ่งเป็นของน้อย แต่สามารถใช้ทำความดี จะมีคุณค่ามาก" เมื่อมีความเข้าใจชีวิตเช่นนี้ ความหวังเราจะละได้ 

*พระไตรปิฎกเล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ 12 [ฉบับมหาจุฬาฯ] อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต 

แนะนำรับฟังเพิ่มเติมได้ที่ Playlists: เข้าใจทำ (ธรรม) S08E36 , S08E35