ในเอพิโสดนี้ เป็นเรื่องของ ผลแห่งจิตชั่วลัดนิ้วมือเดียว ที่มาใน อปรอัจฉราสังฆาตวรรค ข้อที่ 453-462 ว่าด้วยเรื่อง "การเจริญสัญญา 10 ประการ" (พระไตรปิฎกเล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ 12 [ฉบับมหาจุฬาฯ] อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต 

ในหัวข้อธรรมที่เราเรียกว่า "สัญญา 10 ประการ" ที่เจริญเพียงชั่วลัดนิ้วมือ เมื่อเราปฏิบัติตามแล้ว ยิ่งทำให้มาก เจริญให้มาก ก็จะยิ่งดีมาก ๆ ทั้ง 10 ข้อ ในแต่ข้อแต่ละอย่าง ๆ นี้ เป็นอย่างไร มีการปฏิบัติเช่นไร ที่จะทำให้มีความคลายกำหนัดแล้วปล่อยวางได้ 

"การเจริญ "มรณสัญญา"  ไม่ใช่เพียงว่า ฉันจะตายแล้ว ๆ อันนี้คือ การเจริญที่ผิด แต่ที่เจริญถูก ก็คือ ให้จบลงที่กุศลธรรม จบลงที่ปีติและปราโมทย์ 

กรณีสถานการณ์ ไวรัส Covid-19 ในปัจจุบันนี้ เราก็สามารถที่จะอยู่อย่างสบายใจได้ มาตราต่าง ๆ ใด ๆ ที่ต้องเร่งด่วน เราก็ต้องทำ มีปัญหาเราก็ต้องแก้ และในขณะเดียวกัน เราก็ไม่ได้วุ่นวายใจ จนทำอะไรไม่ถูก มือไม้สั่นไปหมด ก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็ไม่ใช่ ไม่สนใจอะไรเลย เราต้องเฝ้าระวัง ต้องมีความตื่นตัว ไม่ประมาท ไม่กังวลใจจนทำอะไรไม่ถูก ไม่วิตกกังวลจนเกินกว่าเหตุ เราก็จะเดินมาตามทางสายกลาง เดินมาตามมรรค 8 ได้"