บาลาฮาลา ฟังดูเป็นชื่อที่ไม่ค่อยเหมือนภาษาไทยซักเท่าไหร่

บาลาฮาลาเป็นผืนป่าที่ตั้งอยู่ในอำเภอ สุคิริน จังหวัดนราธิวาส เอาเข้าจริงผมได้ยินชื่อที่คล้ายๆกันนี้มาก่อนจากการที่มี พี่ๆ น้องๆ นักเดินป่าหลายคนได้ไปเที่ยวในผืนป่าที่ชื่อกลับกันว่า ฮาลา บาลา ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดยะลา

สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นหรือป่าฝนเมืองร้อนที่อุดมสมบูรณ์มาก และมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีความชื้นสูงตลอดทั้งปี มีลำน้ำไหลผ่าน ถือได้ว่าเป็นผืนป่าดิบชื้นที่กว้างขวางและใหญ่ที่สุดของคาบสมุทรมลายู จนได้ฉายาว่าเป็น "แอมะซอนแห่งอาเซียน

ผมได้สัมผัสผืนป่าบาลา ฮาลา ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ผ่านการชักชวนของพี่ที่เดินป่าว่ามีการจัดกิจกรรมการเดินป่าที่นี่ ซึ่งดูเวลาแล้วว่างและยังไม่เคยไปถึงนราธิวาสเลย ก็เลยตัดสินใจไป

สรุปการไปถึงงาน นั่งเครื่องบินไปลงที่สนามบินนราธิวาสเวลาเที่ยงกว่าๆ > นั่งรถตู้ 180 บาทใช้เวลาราวๆ 2 ชั่วโมงกว่าๆ ถึงสถานีรถไฟสุไหงโกลก > นั่งรถสองแถวของงาน ซึ่งฟรี ไปยังนาขั้นบันไดบ้านยาเด๊ะ อำเภอสุคิรินอีกราวๆ 2 ชั่วโมง

มาถึงงานเกือบๆ 4 โมงเย็น ระบบการรับ BiB การลงทะเบียนที่พักทุกอย่างดูวุ่นวายและไม่มืออาชีพ แต่นั่นแหละเป็นสิ่งที่เข้าใจได้เพราะที่นี่คนที่จัดงานคือชาวบ้านแถวนี้ไม่ได้มี professional organizer จัดการแต่อย่างใด ทำให้รู้สึกเข้าใจได้

หลังจากกิโลที่ 11 ไปนี่คือความสวยงามที่แท้จริงของบาลาฮาลา จะบอกว่าป่าแถบนี้สวยกว่า ที่ผมไปเดินมาเสียอีก ทางชันปีนป่ายแบบนี้ปกรกชื้นแบบนี้แน่นอนว่าเราแทบวิ่งไม่ได้เลย ทำให้ผมพอได้มีโอกาสชมป่าอย่างที่หวังเอาไว้บ้าง แต่นั่นแหละหัวใจมันก็เต้นแรงจังเลยเว้ยยย แต่ช่วงขึ้นเขานี้กลับทำให้ผมแซงคนกลับมาได้อีกจำนวนเยอะพอสมควร หลังจากถึงจุดสูงสุด 2 ครั้งก็เป็นทางลง

ถึงตรงนี้บอกได้เลยว่าจากสนามเทรลทั้งหมดที่เคยวิ่งมา ระยะตั้งแต่กิโลเมตรที่ 11 – 18 คือเส้นทางเทรลที่สวยที่สุดเท่าที่เจอมา มันอาจไม่ได้สวยแบบทางเหนือที่เป็นวิวเปิดกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา หรือเห็นแสงเมืองไวๆเหมือนฮ่องกง แต่มันสวยแบบป่าที่เป็นป่าจริงๆ เอาจริงๆตอนลงเขาลูกที่สาม ผมได้ยินเสียงนกกกด้วย

สุดท้ายระยะหายไป กิโลครึ่งได้แค่ 28 .5 กิโลเมตร

สรุป สนามแบ่งเป็น 3 ส่วนคือ

กิโลที่ 1 – 11 เป็นแทรลสำหรับมือใหม่สบายๆ ทางไม่ยาก ไม่ได้สวยมากส่วนใหญ่เป็นสวน ชาวบ้านออกมามีส่วนร่วมดีมาก
กิโลที่ 11 – 19 ตรงนี้สวยสุด เป็นเทรลที่ดีมาก เป็นเส้นทางที่ยากใช้เทคนิคอลเยอะแต่สนุกดี
กิโลที่ 19 – 28 อันนี้ทรมานมาก ร้อน ไม่สวยและไม่มีน้ำเลย เหมือนใส่มาให้ครบๆ 30 โลเฉยๆ