Lange tijd was schilderkunst toch vooral een ambacht, een vak. Wie een portret van zichzelf (of zijn lieve vrouw of schattige kindjes) wilde, moest naar een vakman – liefst een beetje een goeie. Je wilt toch iets aardigs boven de schoorsteenmantel. 
De Enschedeër Lambertus Johannes Bruna was er zo een. Geen Rembrandt van Rijn of Frans Hals, maar ‘t kon er mee door. Twee dingen maakten hem bijzonder: de onderwerpen die hij koos èn de carrièreswitch die hij maakte na de Stadsbrand van 1862... 
Bruna was de eerste fotograaf van Twente, maar met de techniek die hij gebruikte wordt nog altijd gewerkt in Enschede. Door Engelbert Visscher.