Wszystko to, o czym wspomniałem w poprzednim odcinku, to próba przedstawienia swoistego modelu kompresji w oparciu o schemat, w którym to my jesteśmy słuchaczem kontrolowanego sygnału i elementem całości podejmującym decyzję – kiedy, o ile i z jakimi parametrami czasowymi zareagujemy poprzez przesunięcie tłumika